Sjlfselskan og stin

Byrjum rstuttri sgu:

Einu sinni, fyrir langa lngu, byggi vitur garyrkjumaur grurhs. Hann skipti v tvo hluta. Annar hlutinn var grarlega vel skipulagur, var me plntum sem gfu af sr bragga vexti, jurtir sem hgt var a nota vi lyfjager, og blm sem ilmuu betur en nokku sem hgt var a finna annars staar verldinni. Hinn hlutinn var hins vegar algjrri reiu, ar uxu plnturnar frjlsar, gfu ekkert endilega af sr vexti, lyf ea ilm, og virast raun ekki gera neitt gagn, og mrgum gestum tti furulegt a essi flugi garyrkjumaur lti illgresi vaxa me essum htti. egar hann var spurur t etta hafi hann svar reium hndum: “ lfi okkar kynnumst vi tvenns konar st. Einni sem gagnast okkur og annarri sem einfaldlega er til starinnar sjlfrar vegna, en henni fylgir engin r til a f eitthva til baka. Bar eiga sr sta tilverunni, en hreinust er s sem eins og illgresi garinum mnum, er vermtt fyrir a eitt a vera til og ekki fyrir vexti sna.”


Einhvern tma rddi g vi flaga minn um stina. Hann hlt v fram a ll st vri sprottin r sjlfselsku, en g reyndi a rta fyrir a, v mr ykir erfitt a smtta stina, frekar en nokku anna hugtak, niur eina einfalda tskringu. g spuri hvort a vri tiloka a flk til dmis frnai lfi snu vegna ess a a elskai eitthva anna meira en sjlft sig.

Hann svarai sem svo a a vri tiloka, a ef vi elskum til dmis hugmyndina um frelsi og frnuum lfi okkar fyrir hana, vrum vi a gera a af sjlfselsku v vi getum ekki hugsa okkur a lifa lfinu ruvsi en frjls.

Mr ttu etta afar sannfrandi rk og mr ykir a enn dag, en samt get g ekki samykkt au a fullu. g held nefnilega a hgt s a elska n sjlfselsku, a a sem maur elski urfi ekkert endilega a gagnast manni. En hugsanlega hef g rangt fyrir mr.

Samkvmt essari hugmynd, elskum vi allt sem gagnast okkur vi a nlgast a sem vi urfum. Samkvmt hinum frga pramda Maslows um arfirnar, urfum vi a uppfylla lffrilegum rfum okkar, urfum ryggi, urfum a tengjast rum og finna fyrir st, urfum viringu, urfum a geta hugsa vel, urfum a geta meti fegur, urfum a vera vi sjlf og urfum loks a uppfylla andlegar arfir okkar.

En af hverju a elska aeins a sem gagnast okkur sjlfum? Hva um a sem gagnast brnum okkar og ekki manni sjlfum? egar g ska ess a brn mn veri heilbrig og hamingjusm vegna ess a g elska au, arf slk sk a byggja sjlfselsku? Getur veri til st sem hefur enga eigingirni fr me sr, enga gagnsemi, sem er bara til ess eins a vera?

g held a stin geti veri skilyrislaus, a maur urfi ekki a vnta neins stainn fyrir a sem maur gefur. a m jafnvel lta stina sem skyldu okkar gagnvart ru flki, v ef vi elskum ekki hvert anna, hvert erum vi a stefna essu lfi?





Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Ekki er lengur hgt a skrifa athugasemdir vi frsluna, ar sem tmamrk athugasemdir eru liin.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband